Glossary

Stikstof is een van de belangrijkste voedingsstoffen voor planten en speelt een centrale rol bij de groei van bladeren en scheuten. Het is een belangrijk bestanddeel van eiwitten, enzymen en bladgroen (chlorofyl) en daarmee cruciaal voor de fotosynthese.

Planten nemen stikstof voornamelijk via hun wortels uit de bodem op. Daar komt het vooral voor in de vorm van nitraat of ammonium, die door natuurlijke afbraakprocessen in de bodem ontstaan. Organische stoffen zoals plantenresten, compost of mest worden door bodemorganismen afgebroken, waarbij stikstof vrijkomt die door planten kan worden opgenomen.

Sommige planten, met name peulvruchten zoals erwten, bonen of klaver, kunnen bovendien indirect stikstof uit de lucht gebruiken. Ze gaan een symbiose aan met knolbacteriën, die stikstof uit de lucht binden en beschikbaar maken voor de plant.

Een voldoende stikstofvoorziening zorgt voor een krachtige, groene groei en goede ontwikkeling van de bovengrondse delen van de plant. Vooral bladgroenten en sterk groeiende planten hebben een hoge stikstofbehoefte.

Typische symptomen van stikstoftekort zijn:

• lichtgroene tot gelige bladeren
• zwakke, trage groei
• vroegtijdige vergeling van oudere bladeren

Een overdaad aan stikstof kan daarentegen leiden tot sterke bladgroei, terwijl de bloei en vruchtvorming achterblijven. Bovendien worden planten vatbaarder voor ziekten en plagen.